ویدئو | فیلمبرداری فصل دوم سریال «Wednesday» آغاز شد + تیزر «ایزابل هوپر» رئیس هیات داوران ونیز شد مدیرمسئول روزنامه شهرآرا: سبک زندگی و اثرات تهاجم فرهنگی، دغدغه مشترک رسانه‌های ایران و عراق است برگزاری مرحله استانی نوزدهمین جشنواره هنر‌های نمایشی کودک‌و‌نوجوان در مشهد (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳) گام جدی برای تقویت تعاملات رسانه‌ای میان ایران و عراق سخنان جنجالی «کیانوش عیاری» درباره پرداخت دستمزد عواملش واکنش محمدرضا شهبازی، مجری «پاورقی» به ماجرای خبر اخراجش از تلویزیون «گودزیلا منهای یک» هم‌زمان با پخش جهانی در شبکه نمایش خانگی «آبی روشن» با بازی مهران غفوریان و مهران احمدی در راه سینما جایزه نتپک بیست‌وپنجمین جشنواره جئونجو کره جنوبی برای «گیج گاه» شاعر «سمرقند»: نمایشگاه، کتاب را به دست مخاطب خاص می‌رساند «باران کوثری» سه داستان کوتاه را برای نابینایان خواند اولین کتاب بازیگر «عطرآلود» در نمایشگاه کتاب آغاز به کار سی‌وپنجمین دوره نمایشگاه کتاب تهران آرمین زارعی، خواننده جوان، بستری شد + علت بازیگر «بازی تاج و تخت» درگذشت + علت فوت
سرخط خبرها

حکایت آن بز و کارآمدی در عرصه اجرا و مدیریت نوآورانه

  • کد خبر: ۲۰۵۱۱۳
  • ۱۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۴:۵۳
حکایت آن بز و کارآمدی در عرصه اجرا و مدیریت نوآورانه
در روزگاران نه چندان قدیم، چوپان پیری از فرط کهولت و فرتوتیت توانایی بردن گله به صحرا را از دست داده بود.

در روزگاران نه چندان قدیم، چوپان پیری که از فرط کهولت و فرتوتیت توانایی بردن گله به صحرا را از دست داده بود، تنها پسرش را صدا کرد و گفت:‌ای پسر، من دیگر پیر شده ام و کم کم باید گله را به تو بسپارم و خود به استراحت و نوشتن خاطراتم بپردازم. آیا برای این کار آماده ای؟

پسر گفت:‌ای پدر، می‌دانی که من تئوری‌های زیادی در راستای روزآمد کردن نگهداری از گوسفندان ارائه کرده ام، اما فکر نمی‌کنم بتوانم به تنهایی از عهده این کار برآیم. چوپان پیر عصبانی شد و چوب دستی خود را برداشت و دنبال پسر کرد و گفت: سی سال است داری می‌خوری و می‌خوابی و کار تئوریک می‌کنی و هیکلت مانند خرس شده است، حالا می‌گویی نمی‌توانی گله را به چرا ببری؟

پسر وقتی متوجه شد مسئله جدی است قبول کرد و گله را برداشت و به صحرا برد. در راه بازگشت پسر چوپان و گله به جوی آبی رسیدند که عرض اندکی داشت. پسر چوپان بز چالاک گله را پیش انداخت تا از جوی بپرد،  چراکه می‌دانست اگر بز از جوی بپرد باقی گوسفندان نیز در پی او از جوی خواهند پرید، اما هرچه کرد بز از جوی نپرید.

پسر چوپان مشغول ور رفتن با بز بود که حکیمی که از آن حوالی عبور می‌کرد. به وی نزدیک شد و گفت:‌ای جوان، چطور شده؟ پسر چوپان گفت: بز نمی‌پرد. حکیم گفت: من چاره کار را می‌دانم. سپس چوبی برداشت و آب را گل آلود کرد و به پسر چوپان گفت: بز را بیاور. پسر چوپان بز را آورد، اما باز هم هر کار کرد بز از جوی نپرید. حکیم گفت: عجب. علی القاعده بز تا خودش را در جوی آب می‌بیند نباید حاضر باشد پا روی خویش بگذارد و آب که گل آلود شد و دیگر خودش را ندید باید از جوی بپرد، چراکه هیچ حیوانی پا بر سر خویش نمی‌گذارد و خود را نمی‌شکند چه رسد به انسان که بتی ساخته است از خویش و گاهی آن را می‌پرستد، ولی پس چرا نپرید؟

در این لحظه چوپان پیر که مخفیانه به دنبال پسر به راه افتاده بود تا ببیند چه می‌کند و چگونه از عهده کار برمی آید، از مخفیگاه خود بیرون آمد و گفت:‌ای حکیم، این پسر خودش شخصی تئوریک است، اما من او را با چوب آدم کردم تا تن به کار بدهد، حالا تو می‌خواهی بز را با آموزه‌های حکیمانه و کپشن‌های انگیزشی از جوی آب رد کنی؟ وی سپس با چوب خود چندتا محکم به بز زد و بز از جوی پرید و به دنبال او سایر گوسفندان نیز از جوی پریدند.

چوپان پیر سپس در گوش حکیم چیزی گفت که هیچ کس نشنید، اما از آنجا که حکیم پس از شنیدن سخن چوپان پیر به شدت گریه کرد، همگان بر این باورند که آموزه‌ای مهم در راستای کارآمدی در عرصه اجرا و مدیریت نوآورانه بوده است.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->